manisa escort afyon escort samsun escort kayseri escort gaziantep escort escort van escort balikesir escort kibris escort bursa escort mersin

Vekovi keramike od neolita do srednjeg veka

Specifičan geografski položaj prostora između Dunava i Tise, i unutar toga vojvođanske Bačke, determiniše grnčarsku „nauku“ čoveka pojedinih arheoloških epoha. Plemena nastanjena na aluvijalnoj niziji duž dveju velikih reka, na platou lesa (žute zemlje), formiranom u vreme poslednjeg po redu ledenog doba, nadalje na do dana današnjeg mobilnom (pokretnom) pesku, odnosno na njegovim naplavama, dostigla su pre približno osam-deset hiljada godina onaj stepen razvoja koji ih je osposobio da budu u stanju da korisno upotrebe „vlažnu zemlju“ koja im je dospevala u ruke. Već u doba najranijih početaka izrađivane su vrste posuda sa dvostrukom namenom. U jednu grupu spadaju sudovi za svakodnevnu upotrebu, za skladištenje i kuvanje, a u drugoj pak grupi imamo „žrtvenu“ grnčariju pravljenu u sakralne svrhe ili grobnu grnčariju. Po sebi se razume da prvi rukom uobličeni sudovi nose na sebi oznake neiskusnosti svojih tvoraca. Na području neolitskih naseobina na površinu se izvlače krčazi, zdele i krupne ambarske posude neravnih, debelih i loše, nekvalitetno pečenih zidova. Ovi proizvodi grnčara su pretežno crvenkasto-smeđe boje i vrlo često ukrašavani rustično, na najjednostavniji mogući način, dakle štipanjem prstima ili utiskivanjem nokata.

Kako je vreme proticalo, izrađivači grnčarije, to jest keramičkih sudova, postepeno su spoznavali specifične zanatske zahvate i majstorije, naročito što se tiče promena koje se odigravaju prilikom pečenja. Počeli su da primenjuju vitlo, uz čiju je pomoć bilo moguće da se proizvedu posude savršenijih oblika. Takođe korišćenje vitla je omogućilo izvođenje često minuciozno profinjenih ukrasnih motiva (talasaste linije i druge mustre), čime su uvećavali tržišnu vrednost datog suda. Sličnoj je svrsi trebala da posluži i ispupčena, takozvana barbotinska dekoracija od sitnih glinenih kuglica pričvršćenih na posudu, čime je sud dobio rustičan karakter, a što su lončari počeli da primenjuju još u epohi neolita.

Međutim, ne smemo da smetnemo s uma činjenicu da su pored keramičkih sudova od gline, pravili i druge stvari: s jedne strane građevinski materijal (najčešće cigle) ili ukrasne elemente, s druge strane i tzv. sitnu plastiku. Potonja se javlja već u najranijim epohama i prema jednodušnom mišljenju stručnjaka sitna plastika je pretežno korišćena za prikazivanje „kućnih“ bogova, božanskih figura. Slično tome, sastavnim delom kućnog oltara smatraju se u mlađem kamenom dobu nastali „večni žišci“, postavljeni na nožice, oblika šolje i crveno-smeđe obojeni.

U istu grupu sakralnog karaktera spadaju i antropomorfne posude, kao i keramičke posude ukrašavane zoomorfnim ili kombinovanim antropo-zoomorfnim motivima. Paralelno sa lončarskim zanatom ovi tipovi posuđa tesno prate razvoj čovečanstva sve do srednjeg veka, u kome se, donekle transformisano, javljaju u plastičnim životinjskim oblicima.

porno turk porno turk
sikis sikis izle